Poncjusz Piłat – jak to było naprawdę

Rzekł do nich Piłat: „Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?” Zawołali wszyscy: „Na krzyż z Nim!” Namiestnik odpowiedział: „Cóż właściwie złego uczynił?” Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: „Na krzyż z Nim!” Piłat widząc, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu, mówiąc: „Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz”.
Tyle wiemy z Ewangelii Św. Mateusza, a jak było naprawdę?

Proces Jezusa z Nazaretu, który dał początek Chrześcijaństwu jest chyba najgłośniejszą rozprawą w dziejach ludzkości. Mało które wydarzenie ze starożytności zostało tak skrupulatnie zbadane, co wcale nie oznacza, że wszystko na ten temat wiemy, jest w 100% zgodne z faktami.
Pewnym jest, że Jezusa stracono przez ukrzyżowanie i to, że wyrok został wydany przez rządzącego wówczas w Judei, z ramienia rzymskiego cesarza Tyberiusza, jego namiestnika – Poncjusza Piłata. Logiczne wydaje się również to, że kapłani żydowscy chcieli pozbyć się Jezusa, ponieważ mieli ku temu osobiste powody. Samozwańczy – według nich – mesjasz, zdobywał coraz większą popularność i mógł zagrozić ich ugruntowanej przez lata pozycji.
Żydowscy kapłani nie mogli usunąć Jezusa bez pomocy władzy świeckiej, której najwyższym przedstawicielem w Judei był wówczas Piłat. Rzymskie władze nie mieszały się jednak do sporów wyznaniowych, dlatego Jezusa trzeba było przedstawić jako groźnego buntownika i wichrzyciela, którego działalność zagraża rzymskiej władzy.
Wiedzę na temat ówczesnych wydarzeń czerpiemy przede wszystkim z Nowego Testamentu. Opierając się na ewangelicznym opisie poznajemy Piłata, jako człowieka słabego, który podejmując decyzję o skazaniu Jezusa, nie potrafi się przeciwstawić podburzonemu tłumowi. Jednocześnie dowiadujemy się, iż głównymi sprawcami śmierci Jezusa są Żydzi, którzy najpierw na Niego donoszą, a następnie domagają się wydania wyroku skazującego.
Czy postawa Piłata, który został przedstawiony jako bierny oportunista, skazujący Jezusa wbrew własnym przekonaniom jest zgodna z prawdą historyczną?
Poncjusz Piłat pochodził z Pontu – krainy podbitej przez Rzym, która obecnie znajduje się na terytorium Turcji. W latach 26-36 n.e. był namiestnikiem i prokuratorem Judei. Wiadomo, że jako namiestnik Judei podejmował działania sprzeczne z żydowskim dekalogiem i wzbudzające powszechne niezadowolenie, Żydów, którymi z resztą gardził.
Przez kronikarzy był opisywany jako mądry taktyk, a jednocześnie niewzruszony i brutalny urzędnik, który bez żadnych skrupułów nie zawahał się krwawo stłumić zamieszek wymierzonych przeciwko rzymskim okupantom.
Czy taki człowiek mógł ulec presji krzyczącego tłumu i wbrew swojemu wewnętrznemu przekonaniu skazać Jezusa na śmierć?
Pomijając ocenę osobowości Piłata, to wpływ Żydów krzyczących „Na krzyż z Nim”, jest prawdopodobnie wyolbrzymiony, ponieważ skarżący Go żydowscy kapłani, tuż przed świętem Paschy, nie chcieli wejść do siedziby pogańskiego namiestnika, obawiając się zanieczyszczenia. Symboliczne umycie rąk, którego rzekomo miał dokonać Piłat, według niektórych też jest dyskusyjne, ponieważ był to rytuał żydowski, a nie rzymski.
Bezspornym faktem jest to, iż odbył się proces podczas, którego Poncjusz Piłat skazał Jezusa na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Prawdą jest również, iż nie wierzył on w popełnienie przez Jezusa czynów zarzucanych Mu przez żydowskich kapłanów. Zostało to potwierdzone przez inne, niezależne od Ewangelii źródła. Pozostałe okoliczności procesu – w szczególności motywy jakimi kierował się Piłat, nie są już takie oczywiste.
Dlaczego Ewangelia przekazuje nam właśnie taki opis Piłata i Żydów?
Jednoznaczna odpowiedź na to pytanie jest praktycznie niemożliwa. Możemy jedynie domniemywać, że było to spowodowane antagonizmami pomiędzy wyznawcami starej wiary, a zwolennikami nowej, która stanowiła coraz większą konkurencję. Niektórzy twierdzą, iż pierwsi Chrześcijanie, wybielając rzymskiego namiestnika i całą winą za śmierć Jezusa obarczając żydowskich kapłanów, chcieli się w ten sposób przypodobać władzy w Rzymie, której podlegali.
Trzeba również pamiętać, że Ewangelie zostały spisane kilkadziesiąt lat po śmierci Jezusa, a ostateczny kanon świętych ksiąg chrześcijańskich, który otrzymał później nazwę Nowego Testamentu, został ustalony dopiero w IV wieku. Upływ czasu i wzajemna niechęć narastająca przez lata pomiędzy wyznawcami starej wiary, a Chrześcijanami, na pewno nie pozostały bez wpływu na rzetelność przekazu.
Zgodnie z oficjalną wersją jaką przedstawia nam Nowy Testament, Piłat był bezwolnym narzędziem w rękach żydowskich kapłanów, którzy przy jego pomocy chcieli usunąć zagrażającego im Jezusa.
Jaka była naprawdę jego rola w tym procesie i czym faktycznie kierował się wydając wyrok skazujący? Prawdopodobnie już zawsze pozostanie to nierozstrzygniętym akademickim sporem. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

komentarze z Blox:

2011/04/28 09:40:16
Coś może dałoby się jeszcze wyjasnić, gdyby watykańskie zbiory ujrzały światło dzienne. Szanse na to sa jednak marne …
Mam nadzieję, że święta minęły Ci w przyjemnej atmosferze :)
2011/04/28 21:53:41
Można zaryzykować stwierdzenie, że taki, a nie inny opis zachowania Piłata i Żydów „ustawił” stosunki żydowsko – chrześcijańskie na następne 2000 lat. Ciekawe jak na prawdę zachował się Piłat? A jeśli przekaz znany z Ewangelii jest niezgodny z faktami, to czy było to celowe przekłamanie (jeśli tak, to kto i dlaczego?) czy też zniekształcenie faktów spowodował upływ czasu?
Na odtajnienie watykańskich archiwów nie ma racze co liczyć (zakładając oczywiście, że tam coś jest). Żaden wywiad nie ujawnia swoich tajemnic ;-)
Święta upłynęły w atmosferze przyjemnej i w dodatku rodzinnej – a u Ciebie? :-)
pozdrawiam
Gość: marek, public-gprs224623.centertel.pl
2011/05/21 12:39:04
Kiedyś, gdzieś przeczytałem ciekawą interpretację tych wydarzeń. Otóż Jezus był skazany na śmierć i ukrzyżowany przez przedstawicieli imperium rzymskiego. Piłat, żołnierze-egzekutorzy w strojach rzymskich, skąd w takim razie odpowiedzialność Żydów za śmierć? Otóż pierwsi chrześcijanie byli obywatelami imperium rzymskiego. Jak mogli wyznawać wiarę w Boga-człowieka, skazanego na śmierć przez legalną władzę? Przeniesiono więc ciężar odpowiedzialności na Żydów. Miało to zapobiec prześladowaniom. Skutki tego trwają przez stulecia, w ciekawej formie są elementami folkloru Wielkanocnego w niektórych regionach naszego kraju. Różnego rodzaju „żydy”, „judasze” a nawet ‚turki”! No i to, że „żydzi słusznie cierpią, bo zabili Panajezusa”
Autorze szanowny -nie „zawachaj się”, napisz poprawnie -”zawahaj” – plizzzz!
2011/05/21 13:06:05

Dzięki za wartościowy komentarz i korektę – już poprawiłem. Nic mnie nie tłumaczy – może jakieś zaćmienie umysłu (pozostaje mieć nadzieję, że chwilowe;-)
ale wstyd!!! – to tak jakbym napisał „bohater” przez „ch”:-)
dziękuję i pozdrawiam

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.